26 - 08 - 2026

Als kraanmachinist heeft Ton Heijstek perfect overzicht over de bouw én de prachtige omgeving. Ton: "Bij BM van Houwelingen zochten ze mensen. Ik kon via hen een opleiding tot kraanmachinist volgen, mits ik een jaar of 5 beloofde te blijven. Dat zijn er inmiddels al 35!"

"Mijn eerste werk op een torenkraan was in 2004 in Rotterdam. Na een periode van groei werden er steeds grotere werken aangenomen. Tot op de dag van vandaag zou ik niet anders willen. Je bent altijd een vast onderdeel van de bouw en kan echt een mooi team opbouwen voor een fijne en vertrouwde werksfeer.”  

De werkdag
“Ik klim net voor 07:00 uur naar boven. Op mijn laatste werk was dat klimmen naar 34 meter hoogte. Daar stap ik mijn cabine in, maak het mijzelf comfortabel. Het werk kan beginnen. Ook heb ik daar een koffiezetapparaat staan, zodat ik daarvoor niet naar beneden hoef. Via de portofoon communiceer ik met mijn collega’s op de grond. Dat is altijd een vast persoon, die onderhoudt het contact met de werklieden die de kraan willen gebruiken. 

Tussendoor ga ik zo min mogelijk naar beneden. Als onze eigen collega’s pauze nemen, is er vaak wel een onderaannemer die dan graag even die tijd wil benutten voor een draai van de kraan. Ik pak mijn eigen momenten wel. Al is het natuurlijk wel zo gezellig als het wél lukt om even met de collega’s tegen het einde van de ochtend een bakkie te drinken beneden.”

Weinig stappen
“Het zijn weinig stappen die ik op een dag zet. Ik loop wel eens de contragiek uit, maar dat is het dan ook. Daarom sport ik ook heel veel, om dat te compenseren. Niet dat ik daar moeite mee heb, ik vind zowel het zittende werk als het wandelen en fietsen heel leuk! Ik neem ook nooit te veel eten mee naar boven en de friet en kibbeling die ik geregeld voorbij zie komen, sla ik ook over. Die jongens beneden zijn in beweging en verbranden het gelijk weer, maar ik niet.”

Vloeren en wanden
Ton veert op als het over de werkzaamheden gaat: “Het storten van betonvloeren en wanden vinden we het leukste. Het ritme wat je met elkaar krijgt is heerlijk. Steeds als er een verdieping klaar is, start je weer met het volgende. Alles wat met beton te maken heeft, vind ik leuk. We hebben natuurlijk ook projecten met kalkzandsteen, maar daar vind ik minder aan. Dit is ook wat lastiger manoeuvreren met de kraan, want dat is eigenlijk te licht voor de zware torenkraan. Het grovere en zwaardere werk, daar ligt voor mij de uitdaging.”

Vertrouwen en veilig
Ondanks alle gezelligheid op de bouw staat veiligheid voorop. Ton: “De tonnen kilo’s die we verplaatsen, dat is wel serieus werk. Ik heb op de kraan wel een kleine camera, maar dan nog kun je niet alles zien. Daarom moet ik kunnen vertrouwen op de collega’s. En als ik echt twijfel of een gevaarlijke situatie zie, schuif ik mijn raampje open en horen ze mij ook wel. Gelukkig is het nog nooit misgegaan. 

Ik moet ook een groot compliment geven aan de jongens van de Materieeldienst. Zij regelen dat al het materiaal gekeurd wordt, de kraan wordt ingekocht en ik kan werken met veilige hijsmaterialen. Ik hoef mij daar geen moment druk over te maken.” 

Zoon Stan
Sinds vorig jaar is ook zoon Stan collega, als werkvoorbereider. Ton: “Via opleider Bouwmensen moest hij stagelopen en dat kon bij BM. Natuurlijk vind ik het leuk en ben ik trots, maar het is niet zo dat we het nu onder het eten extra over het werk hebben. Hij heeft het ook zelf voor elkaar gekregen.”

Betrokken
“Ik voel mij zeer betrokken bij het wel en wee van het familiebedrijf BM van Houwelingen. Er is veel aandacht voor het sociale en menselijke aspect, ook als het even wat minder gaat. De omgang met collega’s is heel goed. Ik kan heel slecht tegen verdriet van andere mensen, dat vreet wel aan mij. Ik hoop hier gezond mijn pensioen te halen, maar ik weet ook dat het lang niet altijd vanzelfsprekend is.”